جستجو

پیوندهای روزانه

پيوندها

اصفهان . خبرگزاري جمهوري اسلامي ‪۸۶/۰۱/۲۹

رئيس موسسه بيوتكنولوژي كشور از دستيابي پژوهشگران اصفهان به دانش توليد ميني تيوبر( ريز غده سالم عاري از ويروس) سيب زميني خبر داد.

دكتر" خيام نكويي" روز چهارشنبه گفت:در اسفندماه سال‪ ۸۱‬با همكاري وزارت كشاورزي و معاونت زراعت اين وزارتخانه و موسسه تحقيقات بيوتكنولوژي برنامه‌اي به منظور تحقيق و توليد سالانه‪ ۴/۵‬ميليون عدد ميني تيوبر كه حلقه اول خودكفايي توليد بذر سيب زميني است، تدوين شد.

وي افزود: در اين برنامه قرار شد ‪ ۳/۵‬ميليون ميني تيوبر توسط بخش خصوصي و ‪ ۱/۵‬ميليون آن با همكاري بخش دولتي توليد شود.

نكويي با اشاره به توانايي پژوهشگران اصفهاني اضافه كرد: در اين برنامه سهم استان اصفهان‪ ۲۰‬درصد از اين ميزان بود كه اكنون به‌اهتمام كارشناسان و حمايت مقامات استان، بخش خصوصي اصفهان‪ ۱۰‬درصد بيش از تعهد خود توليد كرده است.

به گزارش روابط عمومي استانداري اصفهان، استاندار اصفهان نيز در آيين تجليل از پژوهشگران موسسه بيوتكنولوژي كشاورزي‌منطقه مركزي كشور با اشاره به نقش پيشرفت‌هاي علمي در اقتدار كشور گفت: بدون ترديد اقتدار علمي قدرت نظامي را تحت تاثير قرار مي‌دهد.

"سيد مرتضي بختياري" افزود : سه ويژگي توليد و خودكفايي در اين عرصه و توان صادرات ميني تيوبر و ركورد شكني در توليد هسته اوليه سيب زميني از نشانه‌هاي ديگر اقتدار و استعداد منحصر به فرد ايراني است.

به گزارش ايرنا، توليد ميني تيوبر سيب زميني با هدف قطع وابستگي كشور به خارج درزمينه بذر سيب زميني،جلوگيري از خروج سالانه حداقل يك ميليون و ‪۲۰۰‬ هزار دلار ارز و ممانعت از ورود احتمالي آفات و بيماريهاي گياهي به كشور صورت گرفته است.

منبع ایرنا

هندوستان با زير کشت بردن نزديک به ۴ ميليون هکتار پنبه تراريخته، دارای بيشترين افزايش نسبي سطح زير كشت گياهان تراريخته در سال 2006 بوده است

هندوستان به عنوان بزرگترين كشور دموكراتيك دنيا وابستگي زيادي به كشاورزي دارد كه تقريبا يك چهارم توليد ناخالص داخلي و معاش دوسوم مردم اين كشور را تامين مي كند. هندوستان كشوري است با كشاورزان خرده پا و فقير كه بيشتر آنها قادر نيستند درآمد كافي براي تامين نيازهاي اساسي خود داشته باشند.

بر اساس گزارش آخرين سرشماري ملي نمونه اي در سال 2003 ميلادي  4/80 ميليون خانوار روستايي در هندوستان وجود دارد و 4/60 درصد خانوارهاي روستايي به كار كشاورزي اشتغال دارند. شصت درصد خانوارهاي روستايي مالك كمتر از يك هكتار زمين و تنها 4 درصد آنها داراي بيش از 4 هكتار هستند. تنها 5 ميليون خانوار كشاورز در هندوستان (5 درصد از 90 ميليون) داراي درآمدي بيش از هزينه هاي خود هستند. ميانگين درآمد خانوارهاي روستايي در هندوستان (بر اساس هر دلار برابر با 45 روپيه) 46 دلار در ماه و ميانگين هزينه هاي آنها 62 دلار بود. بنابراين از 90 ميليون خانوار روستايي در هندوستان 85 دصد آنها كه نمايانگر حدود 95 درصد كل كشاورزان هستند كشاورزان فقير و كوچكي هستند كه نمي توانند از زمين خود درآمد كافي براي تامين هزينه هاي خود داشته باشند. در گذشته بخش اعظمي از 5 ميليون كشاورز پنبه كار نيز جزو اين دسته بودند.

هندوستان بالاترين سطح زير كشت پنبه جهان را دارد: 9 ميليون هكتار كه توسط 5 تا 5/5 ميليون پنبه كار كشت مي شود. با وجود اينكه هندوستان 25 درصد سطح زير كشت پنبه جهان را در اختيار دارد اما در گذشته تنها 12 درصد توليد جهاني را به خود اختصاص مي‌داد زيرا عملكرد پنبه هندوستان از جمله پائين ترين عملكردها در جهان بود. پنبه تراريخته بي تي كه به بسياري از آفات مهم پنبه مقاوم است براي اولين مرتبه به صورت هيبريد در سال 2002 در هندوستان به كار گرفته شد.

هندوستان در سال 2002 براي اولين بار 50000 هكتار از اراضي خود را با مجوز رسمي به كشت پنبه تراريخته اختصاص داد و در سال بعد آن را به دوبرابر يعني صد هزار هكتار افزايش داد. سطح زير كشت پنبه تراريخته بي تي بار ديگر در سال 2004 به چهار برابر افزايش پيدا كرد و به بيش از نيم ميليون هكتار رسيد. در سال 2005 سطح زير كشت اين محصول به 3/1 ميليون هكتار رسيد كه رشدي برابر با 160 درصد را نسبت به سال 2004 نشان مي داد. در سال 2006 ركورد جديدي در افزايش سطح زير كشت پنبه تراريخته اين كشور رخ داد و با سه برابر شدن سطح زير كشت اين محصول،  از 3/1 ميليون هكتار در سال 2005 به 8/3 ميليون هكتار در سال 2006 رسيد. اين افزايش سه برابري محصول، بيشترين افزايش ساليانه يك محصول تراريخته در سراسر جهان است. از 3/6 ميليون هكتار پنبه هيبريد در هندوستان در سال 2006 كه معادل 70 درصد تمام سطح زير كشت پنبه اين كشور است، 60 درصد يا 8/3 ميليون هكتار به پنبه تراريخته بي تي اختصاص داشت كه سهم تحسين برانگيزي را در مدت بسيار كوتاه 5 ساله را تشكيل مي دهد.

توزيع پنبه تراريخته بي تي در استان هاي اصلي توليد كننده پنبه در سال هاي 2004 تا 2006 نشان می‌دهد که استان هاي اصلي توليد كننده پنبه تراريخته در سال 2006 بر اساس سطح زير كشت عبارتند از: ماهاراشترا (84/1 ميليون هكتار معادل تقريبا نصف تمام پنبه تراريخته هندوستان در سال 2006) و به دنبال آن آندراپرادش (830 هزار هكتار يا 22 درصد)، گوجارات (470 هزار هكتار يا 12 درصد)، مادهياپرادش (310 هزار هكتار يا 8 درصد) و 215 هزار هكتار در منطقه شماي (6 درصد) و بقيه در كارناتاكا، تاميل نادو و ساير استان‌ها.

تعداد تراريخته هاي مستقل و تعداد واريته هاي پنبه تراريخته بي تي هيبريد و تعداد شركت هاي عرضه كننده هيبريد هاي داراي مجوز از يك تراريخته مستقل و 20 هيبريد در سال 2005 به بيش از سه برابر در سال 2006 افزايش يافت وبه 4 تراريخته مستقل و 62 هيبريد رسيد. تخمين زده مي شود كه تقريبا3/2 ميليون كشاورز خرده پا در هندوستان در سال 2006 به طور ميانگين هركدام 65/1 هكتار پنبه تراريخته بي تي كاشتند. در هندوستان تعداد كشاورزاني كه پنبه تراريخته مي كارند از 300 هزار نفر در سال 2004 به يك ميليون نفر در سال 2005 و با بيش از دو برابر رشد در سال 2006 به 3/2 ميليون نفر رسيد كه بيانگر سودآوري اين اين فناوري براي آنان است.

همزمان با افزايش استفاده از پنبه تراريخته، عملكرد پنبه هندوستان كه يكي از پايين ترين عملكردهاي جهان بود از 308 كيلوگرم در هكتار در سال 2001-2002 به 450 كيلوگرم در هكتار در سال زراعي 2005-2006 رسيد كه رشد عملكرد 50 درصدي و بيشتر از آن به استفاده از پنبه تراريخته بي تي استناد داده مي‌شود.

تحقيقات "بنت و همكاران" نشان مي دهد كه سود اصلي ناشي از كشت پنبه تراريخته، افزايش چشمگير عملكرد 45 درصدي در سال 2002 و 63 درصدي در سال 2001 و ميانگين 54 درصدي براي دوسال بوده است. با در نظر گرفتن كاهش مصرف حشره كش ها براي كنترل كرم قوزه پنبه به ميزان حداقل 5/2 مرتبه سمپاشي و از طرف ديگر قيمت بالاتر بذر پنبه تراريخته، بروكس و بارفوت تخمين زدند كه سود خالص كشاورزاني كه در هندوستان پنبه تراريخته مي كارند در سال 2002 برابر با 139 دلار، در سال 2003 برابر با 324 دلار، در سال 2004 برابر با 171 دلار و در سال 2005 برابر با 260 دلار در هر هكتار بود كه ميانگين آن برابر با 225 دلار در هر هكتار است. اين سود خالص كشاورزان در سطح ملي معادل 339 ميليون دلار در سال 2005 و 463 ميليون دلار براي مجموع سال هاي 2002 تا 2005 است.

 

مطالعات ديگر هم نتايجي را در محدوده مشابه نشان مي دهند و تاكيد مي كنند كه اين سود مي تواند با توجه به ميزان طغيان كرم قوزه پنبه از سالي به سال ديگر متفاوت باشد. مطالعات اخير گاندي و نامبوديري افزايش عملكرد معادل 31 درصد و كاهش 39 درصدي استفاده از سموم شيميايي و افزايش سود 88 درصدي يا درآمد 250 دلار اضافه از هر هكتار پنبه را در سال زراعي 2004 نشان مي دهد.

بهزاد قره یاضی از سرویس خبری ژنتیک و بیوتکنولوژی ایران 

منبع ISAAA

 

این مبحث در ادامه پست "چگونه غذا قربانی وعده های بیوتکنولوژی می شود " است.

بیوتکنولوژی گیاهی برای شرکت های تحقیقاتی توجیه مالی ندارد.

شرکت مانسنتو Monsanto یک شرکت امریکایی فعال در زمینه بیوتکنولوژی کشاورزی و پزشکی است .مانسنتو برنامه بیوتکنولوژی کشاورزی اش را در اوایل دهه ۱۹۸۰ شروع کرد و سرانجام موفق شد اولین محصول مهندسی ژنتیکی شده اش  را در ۱۹۹۶ ارائه کند. این بدین معنی است که مانسنتو تقریبا ۱۵ سال زمان و میلیونها دلار را در علم ژنتیک سرمایه کرده قبل از انکه حتی کمترین برگشت سرمایه ای را شاهد باشد.و این جریانی است که تا  به امروز ادامه دارد. در سال ۲۰۰۶ مانسنتو ۷۲۵ میلیون دلار صرف تحقیقات و توسعه کرد در حالیکه سود خالص ان ۶۸۹ میلیون دلار بوده است.این مدل سرمایه گذاری مرسوم شده است. شرکت ها در طی چندین سال مقادیر زیادی هزینه کرده اند به امید دست یافتن به یک داروی خیلی موثر که درامد ناشی از ان هم هزینه های از دست رفته را پوشش داده و هم سود قابل توجهی برای انها در بر داشته باشد. این ممکن است یک سبک کسب و کار بادوام برای صنعت داروسازی با در نظر گرفتن بازار عظیم ان باشد(فقط در ۲۰۰۴ هزینه دارو در جهان ۵۵۰ میلیارد دلار بوده است) اما با توجه به سود ناخالص پایین صنعت دانه,  این سبک در مورد کار با دانه عاقلانه به نظر نمی رسد.

  در مقایسه کشاورزی با داروسازی میبینیم که هر داروی جدیدی باعث سلامت بیمار بشود صرف نظر از روش تاثیر دارو , می تواند میلیاردها دلار ارزش داشته باشد اما در کشاورزی یک ژن باید اثر بسیار سنگینی داشته باشد وگرنه هیج کس متوجه ان نخواهد شد.برای مثال شرکت فایزرPfizer شریک مانسنتو ۱۲.۹میلیارد دلار فقط از یک نوع دارو  (لیپیتور Lipitor) درامد داشته است که مقداری دو برابر درامد تمام بازار دانه های مهندسی ژنتیک است!!!

 سرمایه گذاری در بیوتکنولوژی کشاورزی با وعده  سود دهی در  محصولات غیر غذایی همراه بوده است.همانطور که دانیل چارلز Daniel Charles  در خدایان محصولات Lords of the Harvest  می گوید  کم هستند شرکت هایی که سرمایه گذاری سنگینشان روی بیوتکنولوژی کشاورزی را از راه فروش محصولات مهندسی ژنتیکی شده   برگشت  داده باشند.و این سخن در مورد تمام صنعت بیوتکنولوژی عمومیت دارد .این صنعت تقریبا در تمام تاریخ ۳۰ ساله اش سوداور نبوده است.در این دوره زمانی کسری خالص این صنعت ۴۰ میلیارد دلار بوده است در حالیکه سرمایه گذاران  ۱۰۰ میلیارد دلار سهام خریداری کرده اند.فقط در سال  ۲۰۰۵  صنعت جهانی بیوتکنولوژی ۴.۳ میلیارد دلار کسری داشته است.بیوتکنولوژی کشاورزی به سرعت در حال هدر دادن سرمایه است چرا که مقادیر هنگفتی پول برای مهندسی ژنتیک کردن کالایی ارزان (دانه) که ارزش افزوده قابل اغماضی نسبت به انواع سنتی ومعمول خود دارد هزینه کرده اند. 

کشاورزی صنعتی  با سود ناخالص پایین , هزینه بالای توسعه و زمان طولانی بازدهی است.کشاورزی  یک کسب و کار فوق العاده ای نیست و نخواهد بود چرا که سرمایه گذاری در تولید محصولی که میزان بازدهی  زمین کشاورزی را افزایش دهد باعث یک تناقض غیرقابل اجتناب می شود.:تقاضا برای غذا غیر قابل انعطاف است و بعید است با تغیر در میزان مصرف نوسانی در قیمت دیده شود. این معادله بیشتر برمیگردد به اشتهای ثابتfixed stomach .به این معنی که وقتی موجودی مواد غذایی افرایش پیدا می کند و قیمت ان کاهش می یابد لزوما باعث خرید بیشتر و مصرف بیشتر در مصرف کننده نمی شود

حاصل دهه ها نواوری در کشاورزی کاهش قیمت جهانی غذا بوده است بطوریکه تولید سریعتر ازتقاضا رشد کرده است.در ایالات متحده بین ۱۹۱۳ و ۱۹۹۶ قیمت واقعی غذا در سطح خورده فروشی ۳۵ درصد کاهش داشته است.

صنعت عمل اوری و پردازش غذا فوق العاده سود اور است اما این ارتباطی با کشاورزی ندارد.این صنعت بعنوان رابط کشاورز و مصرف کننده به سادگی از موقعیت بازاری خود بهره برداری می کند.ارزان می خرند گران می فروشند.اما ارزش دانه ها متاثر از ارزش ان غذایی است که می شوند.  کشاورزان مایل به هزینه ای زیاد  برای خرید دانه نیستند که انتظار داشته باشند از طریق فروش محصولات دوباره به انها برگردد. 

 این بحث درپست  تک قطبی شدن علم ژنتیک با تحقیق و توسعه دانه ها  ادامه می یابد.

سعید کلانتری

لافی یت غربی .ایندیانا West Lafayette Ind. april 12

گروهی از دانشمندان به رهبری پرفسور انگس مورفیAnges Murphy در دانشگاه ملی ایندیانا دو پروتئین گیاهی درگیر در انتقال هورمون رشد را شناسایی کرده اند که یافته های انها ممکن است منجر به گیاهان با خصوصیات ویژه شود.

این دو پروتئین بسته به محلشان در گیاه , با هم و بصورت سینرژیک عمل می کنند.این دو پروتئین حرکت اکسین auxin را کنترل می کنند. تنظیم ساختمان گیاه توسعه بافت و تعین زمان گل دهی از عملکرد های اکسین است.

پرفسور می گوید کشف مکانیسم این دو پروتئین کاربرد مستقیم در طراحی محصولات مناسب برای سوخت زیستی و تولید اتانل دارد. همچنین در تولید محصولات تزئینی با ویژگی های مطلوب مثل تولید گل بیشتر کاربرد دارد.

جزئیات این مطالعه در شماره مارس ژورنال سلول گیاهی journal Plant Cell امده است.

سعید کلانتری.

طی این پست و چند پست اینده می توانید  چکیده ای از مقاله مایکل هینبایندر MIchael Heinbinder را با عنوان:

(How Food Became a Casualty of Biotechnologys Promise) از انستیتوی اکلند Oakland ملاحظه بفرمایید.

اولین محصول تغیر یافته ژنتیکی در در اواسط دهه ۱۹۹۰ برای  مصرف انسان پذیرفته شد .از ان زمان تاکنون ملیونها غذای تغیریافته ژنتیکی مصرانه تقاضای پیوستن به غذای مصرفی انسان را دارند که باعث بحث هایی در این زمینه شده است. طرفهای بحث معمولا به یکی از دو گروه زیر تعلق دارند:

۱-انهایی که بیوتکنولوژی کشاورزی را بعنوان راه حلی برای مشکل گرسنگی جهان و جبران کمبود منابع محیطی می دانند.

۲-انهایی که در مورد به خطر افتادن امنیت غذایی و تهدید محیط زیست توسط محصولات مهندسی ژنتیکی اخطار می دهند.

 هدف این مقاله ایجاد زمینه ای نو در مباحثه, و مخالفت با این ادعا که محصولات مهندسی شده ژنتیکی قادر به ایجاد زمینه ای برای تولید غذای بیشتر و تغذیه بیشتر انسانها هستند.

محصولات مهندسی شده ژنتیکی کار زیادی برای رشد و تغذیه مردم انجام نمی دهند! توسعه دهندگان این محصولات نگران مغذی کردن تغذیه انسانها نیستند! انها در پی کالایی کردن زندگی انسانها هستند.

این مقاله در پست بعدی با عنوان بیوتکنولوژی کشاورزی توجیه مالی ندارد.دنبال می شود.

سازمان کشاورزی فیلیپین بدنبال توسعه شبکه بیوتکنولوژی برای افزایش تولید و بیرون اوردن کشاورزان از فقر است.

خانم جازی لاین جاولوزا Josyline Javelosa دبیر سیاست و برنامه سازمان کشاورزی فیلیپین میگوید.برنامه ما افزایش حداکثری فوائد نواوری های کشاورزی با تمرکز بر ۱۰ استان فقیر است.وی گفت بیوتکنولوژی فاکتور مهمی در افزایش درامد کشاورزان از طریق ترویج وسیع تر محصولات توسعه یافته توسط مهندسی ژنتیک , کشت بافت و اصلاح نژادی است. وی اضافه کرد این روشها در تولید محصولات بیشتر, بامزه بهتر و ارزش غذایی بیشتر موثر است همچنین درامد بیشتری هم برای تولید کننده به همراه دارد.

خانم جاولوزا در پیامش در اولین همایش ملی شبکه سازمانی و اطلاعاتی بیوتکنولوژی BIO Net ابراز خوشحالی کرد که بخش کشاورزی نسبت به نقش مهمش در توسعه ملی هوشیار شده است .

وی همچنین گفت :اتحاد تولید کنندگان , دانشگاهیان, جامعه علمی, بخش خصوصی و دولت تمایل مشترکمان را جهت توسعه و ترقی بیوتکنولوژی به ثمر خواهد نشاند.

او تلاشهای اعضای BIO Net را برای توسعه شبکه فعلی و ترویج کشت محصولات بیوتکنولوژی کشاورزی در بسیاری از زمینهای کشاورزی فیلیپین ستایش کرد و گفت همزمان با کار علمی باید کشاورزان بیشتری را جهت بهره بردن از بیوتکنولوژی سازماندهی کرده و تولید کنندگان بیشتری را به پذیرفتن مشروعیت, عملی بودن و ضرورت بیوتکنولوژی تشویق کرد.

او اشاره کرد که ترس کشاورزان و سازمانهای غیر دولتی از بیوتکنولوژی ریخته است و انها متقاعد شده اند که بیوتکنولوژی در راستای منافع انهاست.

خانم جاولوزا در پایان گفتند که در جهان به سرعت در حال تغییر ما مجبوریم خودمان را به منابعی که برای رقابت و سبقت در بخش کشاورزی و صنعت نیاز است مسلح کنیم.

سعید کلانتری

فشار بر موجودی ذرت بعلت اوج گرفتن تولید اتانل باعث افزایش قیمت مواد غذایی شده است.سال گدشته مکزیکی ها برای اعتراض به افزایش قیمت نان ذرت مکزیکی به خیابانها ریختند.در امریکا همزمان با بالارفتن قیمت خوراک حیوانات قیمت مرغ و گوشت نیز بالا رفته است.

و در این اوضاع بیوتکنولوژی وارد می شود.

دانشمندان جهت استخراج اتانل از منابع غیر ذرتی درحال انجام کارهای مهندسی ژنتیکی روی میکروارگانیسم های دستگاه ادراری انسان , قارچ روسی و میکروارگانیسم های مسئول تولید مشروب مکزیکی هستند.

نیاز به به انرژی جایگزین بسیار پیچیده تر از صرفا یافتن جایگزینی برای نفت است . دانشمندان و تعداد زیادی شرکت های بیوتکنولوژیک درتلاش برای حذف ذرت از معادله اتانل هستند.به گفته یک کارشناس , پتانسیل رشد عظیمی وجود دارد اما ما باید عاقلتر از ان باشیم که که کارخانه تولید اتانل ذرتی جدیدی احداث کنیم.در امریکا در حال حاضر ۱۱۴ کارخانه تولید اتانل فعال و بیش از ۸۰ کارخانه در حال ساخت است.بیش از ۵ میلیارد گالن اتانل سال گذشته تولید شده است یعنی ۲۵ درصد بیش از سال قبلش , و تقریبا تمام ان از دانه ذرت خوراکی تولید شده است. این خبر خوبی برای کشاورزان است اما مصرف کنندگان از قیمت بالای ذرت که نسبت به دو سال پیش دو برابر شده است رنج می برند .و با کشت بی سابقه ذرت اغلب بجای دیگر محصولات , قیمت انها نیز به زودی بالا خواهد رفت .

ذرت یک کالای اساسی در تغذیه امریکاست که در همه چیز از نوشیدنیهای غیر الکلی گرفته تا شربت سینه یافت می شود.همچنین کالای اساسی در سراسر امریکای لاتین است که ساکنان ان از بالا رفتن قیمت ذرت اسیب خواهند دید.

حامیان روش های تولید جایگزین استدلال می کنند که بزودی تغیر تکنولوژیکی نیاز است قبل از انکه کارخانه های تولید اتانل ذرتی به حدی رشد کنند که بقیه روشهای تولید اتانل را از بازار خارج کنند.و به همین دلیل مهندسان در رقابت برای تولید اتانل از منابع غیر ذرتی به دنبال میکروارگانیسم هایی با قابلیت تولید اتانل از منابع غیر ذرتی بوده و روده موریانه , دستگاه ادراری انسان و شیره درخت خرما را جستجو می کنند.

برای مثال شرکت دو پانتDuPont Co. با اختصاص ۱۹ میلیون دلار از خودش و همین میزان کمک سازمان انرژی امریکا جهت تحقیقات , امیدوار است که در سال ۲۰۱۰ کارخانه نمونه ازمایشی تواید اتانل از ضایعات غیر خوراکی ذرت را راه اندازی کند.

محققان بر این باورند که با کار مهندسی ژنتیک روی میکروارگانیسم هایی مثل باکتری و قارچ انها را مستعد کنند جهت تولید و ترشح انزیمهایی که بتواند هر ماده قابل تصوری را برای تولید اتانل تجزیه کند .

در فوریه امسال سازمان انرژی امریکا برای اجتناب از مشکل ذرت ۳۸۵ میلیون دلار جهت کمک به ۶ پروژه تولید اتانل از سلولز کمک کرد.

شکستن سلولز به قند برای تبدیل کاه به اتانل ۵۰ سال است که مطالعه می شود اما موانع تکنولوژیک و اقتصادی - بخصوص هزینه تولید میکروارگانیسم خارجی مهندسی شده برای تولید انزیم - بقدری ترسناک بوده که بیشتر تولید کننگان اتانل بجای ان به تولید اتانل از ذرت با تکیه بر کمک مالی دولت روی اوردند.

اما این شرایط تغیر می کند.هزینه انزیم از ۵ دلار برای هر گالن به ۲۰ سنت کاهش پیدا کرده است .به نظر کارشناسان وقتی که هزینه انزیم به کمتر از ۱۰ سنت برای هر گالن برسد تولید اتانل سلولزی توجیه مالی خواهد داشت.

تعداد رو به رشدی از شرکت های بیو تکنولوژی در حال سرمایه گذاری روی اتانل سلولزی هستند که در مطالب بعدی به انها اشاره خواهد شد.

سعید کلانتری.

با عنايت به رسالت سنگين انستيتو پاستور ايران در راستاي توليد محصولات زيستی، واکسن و کيت هاي تشخيصي،پاره اي از بيماري ها ومبارزه مداوم با بيماري هاي عفوني و با توجه به پيشرفت علم بيـوتـکنـولـوژي ودانـش فـنـي تـولـيـد فـرآورده هاي نـوتـرکيـب، توليد آنتي بادي هاي منوکلونال ومعرفي PCR جهت تکثير قطعات DNA، انگيزه لازم در مسئولين وقت انستيتو پاستور ايران برانگيخته شد تا در همگامي با علوم ونگرش جديد در حوزه علوم زيستي مبادرت به تأسيس و پذيرش دانشجو در رشته فرآورده هاي بيولوژيک نمايند.

 

 ادامه مطلب...

 براي اولين بار توليد انبوه سيب زميني پوست قرمز با سم کمتر و قابليت مصرف در صنعت به بازار عرضه شده است.
نکته قابل توجه آن که ارقام سيب زميني پوست قرمز نسبت به پوست روشن يا زرد به آفات و حشرات از سم ، کمتري استفاده مي کنند که اين کاهش هزينه براي حذف سم ، کمک اقتصادي مهمي به کشاورزان خواهد بود و همچنين به علت انبارداري بالاي ارقام سيب زميني پوست قرمز ضايعات سيب زميني در دوره انبارداري کمتر و صرفه اقتصادي بالاتري براي کشاورزان و مصرف کنندگان خواهد داشت. بر اين اساس گفتگوي جام جم را با دکتر عباس سعيدي ، عضو هيات علمي موسسه اصلاح بذر و نهال بخوانيد.

تحقيق ، توليد و عرضه سيب زميني پوست قرمز در ايران از چه زماني در ذهن شما ايجاد شد؟
سيب زميني پوست قرمز پديده اي جديد در دنيا نيست و در ديگر کشورهاي خارجي مصرف اين نوع سيب زميني سابقه طولاني دارد و حتي به لحاظ قيمتي بالاتر از سيب زميني هاي پوست روشن يا زرد به فروش مي رسند. با توجه به اين که تحصيلات من خارج از کشور بوده اين ايده از آن زمان ايجاد شد که بتوان اين گونه ارقام سيب زميني را در کشور معرفي کرد و در اختيار مصرف کنندگان قرار داد.

مزاياي سيب زميني پوست قرمز نسبت به سيب زميني هاي پوست روشن يا زرد چيست؟
سيب زميني پوست قرمز از لحاظ خوراک به صورت پخت (آب پز)، چيپس ، سيب زميني سرخ کرده يا حتي براي مصارف نشاسته گاهي داراي مزيتهاي بيشتري به سيب زميني هاي پوست روشن است. براي مثال نگهداري آنها طولاني تر بوده و ضايعات انباري آن براي خانه دارها و حتي کشاورزها بسيار کمتر از ارقام پوست روشن است و طعم و خوراک اين ارقام اگر بهتر از ارقام پوست روشن نباشد کمتر هم نيست.

آيا در حال حاضر ارقام سيب زميني پوست قرمز در کشور استفاده مي شود؟
بله. با تلاشهاي انجام شده توسط وزارت جهاد کشاورزي و بخش خصوصي طي ساليان گذشته چند نوع از اين سيب زميني ها براي مصارف خانگي و صنعتي به کشور وارد شده اند و مورد آزمايش و تحقيق قرار گرفته اند. در حال حاضر بخشي از نياز صنايع فرآوري سيب زميني همچون کارخانه هاي چيپس از سيب زميني پوست قرمز استفاده مي کنند. براي مصارف خانگي در حال حاضر در استان هاي آذربايجان غربي و خوزستان مصرف مي شود.

منافع اقتصادي بهره گيري از اين ارقام در کشور چيست؟
در حال حاضر ارقام مختلف سيب زميني در کشور کشت مي شوند و کشت ارقام سيب زميني پوست قرمز و تنوع ارقام سيب زميني گسترش يافته و سبد غذايي مردم نيز از تنوع بيشتري برخوردار خواهد شد؛ بعلاوه به علت مقاومت نسبي بيشتر ارقام سيب زميني پوست قرمز نسبت به پوست روشن يا زرد به آفات و حشرات ، از سم کمتري استفاده خواهد شد. اين کاهش هزينه براي حذف سم ، کمک اقتصادي مهمي براي کشاورزان خواهد بود و همچنين به علت انبارداري بالاي ارقام سيب زميني پوست قرمز ضايعات سيب زميني در دوره انبارداري کمتر و صرفه اقتصادي بالاتري براي کشاورزان و مصرف کنندگان خواهد داشت.

از نظر سلامت و بهداشت چه تاثيري دارد؟
همان طور که قبلا ذکر شده به علت مقاومت نسبي بيشتر سيب زميني پوست روشن يا زرد نياز به مصرف سم کمتر شده و علاوه بر منافع اقتصادي ذکر شده محصول سالم تري توليد مي شود و در اختيار مصرف کننده قرار مي گيرد، نقش مخرب سموم شيميايي در آلودگي سطحي و زيرزميني و قرار گرفتن آن در چرخه بيولوژيکي انسان مساله اي ثبت شده است ؛ بنابراين نياز کمتر به سموم مي تواند به سلامت و بهداشت جامعه کمک شاياني کند.

منبع :جام جم

همزمان با افزایش تولید اتانل , تقاضا برای مواد اولیه ان در حال افزایش است.

ذرت به علت مناسب بودن از لحاظ مالی , فراوان بودن و اسان بودن کار با ان, در حال حاضر ماده اولیه مناسبی در ایالات متحده به شمار می رود. از این رو , دانشمندان در سرویس تحقیقاتی کشاورزی ARS در مرکز تحقیقاتی مرکز غرب ERRC در حال تحقیق بر روی راههای اجتناب از  سنگین شدن بازار ذرت در راستای توسعه تولید اتانل هستند.

تولید سالانه اتانل در ایالات متحده طبق برنامه ریزی از ۵ میلیارد گالن در سال ۲۰۰۶ به ۱۳ میلیارد گالن در ۲۰۰۹ خواهد رسید.

پس گزینه انتخابی تولید کنندگان اتانل چه خواهد بود؟

یک راه حل افزایش بازدهی تبدیل مواد اولیه به اتانل است.

دیوید جانسون David Johnson  متخصص غذا در واحد تحقیقات مهندسی و دانش تبدیل ذرت  در ERRS در حال تحقیق روی پروسه جدیدی است که در ان با استفاده از انزیم پروتئاز حاصل از میکربها و قارچها , بازدهی تولید اتانل را بالا می رود. وی دریافته است که در حضور انزیم مواد غذایی قابل دسترس برای مخمر بیشتر خواهد بود و در نتیجه میزان تخمیر قند به اتانل افزایش می یابد.همچنین  بعد از استخراج اتانل ,انزیم پروتئاز  باعث تسهیل مرحله ابزدایی از تفاله باقیمانده  می شود.

با همکاری با وی جی سی Vijay Singh مهندس کشاورز در دانشگاه دیلی نویز کالیفرنیا, دیوید جانسن یک زمین ازمایشی را در مالزی مدیریت می کند.

محققان پس از خیساندن چند ساعته ذرت در اب ,انزیم را به ان اضافه می کنند.(انزیم توسط شرکت بیوتکنولوژی بین المللی Genector در کالیفرنیا فراهم شده است .)

دانشمندان متوجه شده اند که اضافه کردن انزیم در جریان عمل اوری محصول , باز یابی نشاسته را افزایش می دهد.نشاسته می تواند در بیش از ۱۰۰۰ محصول مختلف بکار رود :از کاغذ و کاغذ دیواری گرفته تا شربت قندی پرنشاسته و اتانل.

تحلیل اقتصادی قدم بعدی خواهد بود.و جانسون و وی جی سی در حال طراحی تکرار مرحله ازمایشی در چندین تاسیسات  اقتصادی دیگر هستند.

سعید کلانتری

جهت جزئیات بیشتر می توانید به Agricultural Research Service مراجعه کنید.

فکر نمي کنم انساني باشد که با شنيدن يک واقعه طبيعي، در بهت و حيرت فرو نرفته و اعتقادش به وجود نظم در کارگاه هستي چند برابر نشود؛ اما باورتان مي شود گياهاني که هميشه بي سروصدا در اطراف ما رشد مي کنند و بزرگ مي شوند و بسياري از ما کوچکترين توجهي هم به آنها نداريم ، از خود ما باهوش تر باشند؟
گياهان مي فهمند چه مي کنند؟
اما سوال اين است که گياهان داراي چه بخشهايي از هوش هستند؟ «توانايي آموختن از راه تجربه» يکي از مشخصه هاي هوش است که هيلگارد به آن اشاره کرده است و در گياهان بسيار ديده مي شود.
گياهان با هم مبارزه مي کنند
مثالهاي بسياري در ارتباط با هوش و قدرت تصميم گيري اعجاز برانگيز در گياهان وجود دارد

گياهان موجوداتي اجتماعي اند
دکتر طباطبايي مي گويد: با مطالعه جامعه شناسي گياهي به مثالهاي بسيار جالبي از هوش گياهي برمي خوريم. گونه هايي هستند که فقط در کنار هم مي توانند زندگي کنند. يعني حضور يکي حتما همراه با حضور ديگري است.
 

متن کامل در ادامه مطلب.

 ادامه مطلب...

داروهای بیوتکنولوژیک در میان داروهای هزینه بر سلامتی پر سرعت ترین رشد را دارد.به گزارش شرکت بررسی بازار  ای ام اس سلامتیIMS Health ,داروهای بیوتکنولوژیک با ۲۰ درصد افزایش نسبت به سال ۲۰۰۵ ,بیش از ۴۰ میلیارد دلار در ۲۰۰۷ فروش داشته است.

بیش از ۴۰۰ محصول بیوتکنولوژیکی برای بیش از ۱۰۰ بیماری مثل سرطان, ایدز, دیابت و الزایمر در راه است.

داروهای سنتی از کنار هم قرار دادن اتم های مواد شیمیایی پایه ساخته می شوند ومعمولا به شکل قرص هستند.

داروهای بیوتکنولوژیک (محصولات بیولوژیکی) پروتئین های  تولید شده  با تغیر DNA در باکتری , مخمر یا سلولهای پستانداران  می باشد که معمولا به شکل تزریقی یا داخل سرم به بیمار داده می شود.

خیلی از داروهای بیوتکنولوژیک موثر ولی گران هستند.برای مثال چند نمونه ذکر می شود:

Avastin :اواستین یک داروی ضد سرطان ساخته شده بطریق ژنتیکی است (Genetech)که ماهانه بین ۴۴۰۰ تا ۸۸۰۰ دلار برای بیمار هزینه دارد.با احتساب کمک هزینه شرکت حداقل ۵۵۰۰۰ دلار در سال برای بیمار هزینه دارد.

Cerezyme داروی سرزایم از راه ژنتیکی Genezyme ساخته شده و داروی بیماری گوشر Gaucher است و هزینه سالیانه ان برای بیمار ۲۰۰ هزار دلار است.

Enbrel انبرل داروی ساخته شده ژنتیکی Amgen  برای ورم مفاصل روماتیسمی و پسوریازیس بوده و هزینه سالیانه ان ۱۶۰۰۰ دلار در سال است.

همچنین درمان مولتی پل اسکلروزیس بین ۱۶۰۰۰ تا ۲۵۰۰۰ دلار در سال هزینه دارد.

بعلت هزینه بالای داروهای بیوتکنولوژیک خیلی از بیماران حتی با کمک هزینه خود شرکت هم قادر به مصرف انها نیستند و ترجیح می دهند با مصرف داروهای ژنریک یالیانه ملیونها دلار در سال صرفه جویی و پس انداز کنند. 

جمع اوری :سعید کلانتری

نسل جدیدی از محصولات گیاهی مهندسی شده ژنتیکی حاوی داروها و مواد شیمیایی به سرعت در استانه وارد شدن به بازار هستند.که موجی از نگرانی ها در مورد سالم و بی خطر بودن انها برای تغذیه جهانی به همراه دارد .این گیاهان داروهایی مثل انسولین, ضد انعقادها و جایگزین های خونی را تولید می کنند.همچنین واکسن های پروتئینی برای وبا و انتی بادی هایی علیه فاسد کننده گان دندان ولنفومای نان-هاچکینزnon-Hodgkins lymphoma در خود دارند. انزیم ها و مواد شیمیایی مورد مصرف جهت پروسه های صنعتی از تولیدات دیگر این گیاهان است.

توسعه دهندگان محصولات گیاهی تغیر یافته ژنتیکی اعتقاد دارند که فوائد این محصولات بیش از مضرات انهاست و ریسک انها قابل مدیریت است. منتقدان مساله فوائد را زیر سوال می برند و اعتقاد دارند خطر الودگی و مواد غذایی سمی باالقوه غیر قابل دفاع است.

به نظر جروم راوتز Jerome Ravetz  عضو انستیتوی دانش و تمدن جیمز مارتینJames Martin Institute در دانشگاه اکسفورد , اختلاف در مورد خطرات بیوتکنولوژی به علت بحران در نظرات تخصصی علمی  است.جروم می گوید ریشه بحران در نقش ناسازگار دولت است.از یک طرف تجار  شواهد علمی در مورد خطرات و ایمنی محصولات ابتکاریشان ارائه می کنند و از طرف دیگر شهروندان مشکوک به این ابتکارات از مسئولان می خواهند که با شواهد مقابله کنند. 

طرفی که متخصصانشان بعنوان مقامات ومسئولان شناخته میشوند تصمیم را می گیرند.

تا اینجای کار اهداف اقتصادی موفق تر عمل کرده اند.علی رغم نگرانی های بر پایه علمی بیان شده توسط کشاورزان و متخصصان محیط زیست و حتی محققان خودشان , سازمان کشاورزی ایالات متحده بیش از ۱۰۰ مورد تقاضا برای تولید گیاهان ذرت, سویا, جو ,برنج, دانه گلبرگsafflower و تنباکو حاوی داروی زیستی  در ایالات متحده را پذیرفته است.

توسعه دهندگان این تکنولوژی اعتقاد دارند این محصولات بهترین راه برای رسیدن به صزفه جوئی های تولید انبوه و پس اندازهای هزینه است که جوابگوی تقاضای انسانها برای داروهایی نظیر انسولین می باشد. انها تصدیق می کنند  که داروهای زیستی خطرناکتر از داروهای ساخته شده در کارخانه ها هستند.انها می دانند که  این محصولات گیاهی بطور بالقوه دارای داروها و مواد سمی هستند و به خاطر شباهتشان به محصولات عادی می توانند با محصولات عادی اشتباه گرفته شوند , چه قبل و چه بعد از برداشت محصول.پس مهمترین مساله محدود  نگهداشتن این گیاهان حاوی داروهای زیستی بهمراه دانه  و گرده های انها در محل کشت است.در غیر این صورت گیاهان عادی و محیص زیست هم الوده می شوند.  

توسعه دهندگان این تکنولوژی می گویند که با سازمان کشاورزی جهت توسعه شیوه های محدود نگه داشتن کشت محصولات داروی زیستی همکاری کرده اند.

جان ترنر John Turner مدیر برنامه هماهنگ کننده سیاست های سرویس قانون گذاریهای بیوتکنولوژیBiotechnology Regulatory Services  می گوید: طبق سیستم ما میزان سهل انگاری متناسب است با خطر محصولات.اقدامات فوق العاده ای انجام داده ایم تا مطمن شویم این داروهای زیستی و نیز  محصولات صنعتی محدود و جدا می مانند.

در این راستا خیلی از تولید کنندگان ,گیاهانی مثل برنج و دانه گلبرگ را که خودگرده افشانند  را انتخاب کرده اند تا ریسک الوده شدن گیاهان غیر دارویی را توسط باد و حشرات کاهش دهند.

بعنوان نمونه شرکت کانادایی سم بیو سیس SemBioSys برای کشت دانه گلبرگsafflower حاوی انسولین انسانی از سازمان کشاورزی ایالات متحده تقاضای مجوز کرده است. این شرکت قبلا بطور ازمایشی گیاه گلبرگ حاوی هورمون رشد ماهی کپور را در امریکا و شیلی کشت داده که از ان در تغذیه ابزی پروری جهت تقویت سیستم ایمنی میگوی پرورشی استفاده می شود.مدیر عامل این شرکت اندرو بم  Andrew Baum می گوید بطور قطع انسولین مشتقی از گیاه هیچ اثر بیولوژیکی را تا هنگامی که به شکل گیاه است ندارد و بعد از پردازش فعال می شود .و شواهدی که شرکتش در مورد محصول  هورمون رشد ماهی کپور جمع اوری کرده است نشان می دهد که  این هورمون فقط بر روی میگوها اثر دارد.

روش های جدید گفته شده توسط اندرو بم میتواند هزینه های سرمایه گزاری را تا ۷۰ درصد کاهش دهد.

اما شواهد علمی تصدیق نشده ای در ارزیابی خطرات داروهای زیستی  وجود دارد که موجب تبهام می شود.

نورمن سی السترند Norman C. Ellstrand پروفسور ژنتیک دانشگاه کالیفرنیاکه به عنوان منتقد معتبر و منصف جنبه های گوناگون بیوتکنولوژی شناخته شده است می گوید:من فکر نمی کنم تغیر ژنتیکی دادن گیاهان برای تولید دارو عقیده بدی باشد اما با دو پیش بینی احتیاطی .اول اینکه کشت این گیاهان در گلخانه باشد و در محیط باز کشت نشوند و دوم اینکه از گیاهان غیر غذایی استفاده کنیم مثل میخک صدپر یا کرچک.چرا که داروی داخل گیاه مورد نظر ماست نه خود گیاه .

پروفسور نورمن سی اعتقاد دارد خود لقاحی جریان ژن را بین گیاهان متوقف نمی کند و دگر لقاحی تنها راه پخش شدن ژنهای گیاهان نیست.منتشر شدن ژنها به هر دلیل و وارد شدن انها به گیاهان غذایی و تغلیظ ماده دارویی در انها می تواند عوارض ناخواسته ای در افرادی که نمی خواهند این دارو را مصرف کنند در بر داشته باشد.

انچه ازار دهنده است این است که سازمان کشاورزی چنین دلایل معقولی را مد نظر قرار نمی دهد.سیستم اژانس به تولید کننده گان این اجازه را می دهد که مانع دستیابی عموم به اطلاعات محصولات دارویی بعنوان اطلاعات محرمانه کار شوند.و تا بعد از مراحل قانونی و اساسی اخذ مجوز کسی اجازه نظر دهی روی محصول را ندارد.

در اواخر ماه مارس سازمان کشاورزی به شرکت ونتریا بیوساینس Ventria Bioscience اجازه کشت برنج دارویی را در فضای باز داد.این برنج برای تولید دو پروتئین انسانی که در شیر و مایعات بدن یافت می شود مهندسی شده است .محصول بعد  از برداشت در درمان اسهال وعفونت و همچنین در مکملات غذایی استفاده می شود.

اتحادیه برنج امریکا طی یک درخواست عمومی از سازمان کشاورزی خواست که درخواست شرکت ونتریا بیوساینس را رد کند.نظر اتحادیه این بود که اگر این برنج دارویی به برنج تجاری وارد شود از هم پاشیدن صنعت برنج امریکا قطعی خواهد بود.

چه از لحاظ قانونی و چه از لحاظ  درک عمومی ورود یک دارو بر پایه ژن انسانی به منبع غذای جهان قابل قبول نخواهد بود.

پس کدام بازار مهم تر است:کشاورزان یا داروسازان.؟

سلامتی کدام مهمتر است :مردم نیازمند دارو یا مردم نیازمند غذا ؟

دانشمندان معمولا این عقیده را که مردم بدون دانش تکنیکی بتوانند در ارزیابی خطر به انها کمک کنند را رد می کنند. در نتیجه دانشمندان و مسئولان تنها از شواهد پذیرفته خودشان برای تصمیم گیری استفاده می کنند .

اما شواهد علمی ثابت نیست مثل سرعت نور یا عدد پی و بخصوص در بیولوژی ,جایی که هنوز خیلی کم می دانیم و شواهد اغلب هاله کوچکی از نور در تاریکی ناشناخته ای است.تصمیم در مورد احتمال خطر نمی تواند در یک انجمن شخصی که فقط عقیده بر مبنای شواهد اعضای خودش را قبول دارد گرفته شود.تحقیق بیشتر روی احتمال خطر روشن می کند که عکس عقیده درست است.

این شواهد احتمال خطر بخصوص وقتی پای منافع مشترک در میان باشد مورد تحریف قرار می گیرد و بهترین راه جلوگیری از چنین تحریفی این است که مطمن شویم مردمی که سرنوشتشان در خطر است در تجزیه و تحلیل مساله شرکت کنند.

ما نیاز به یک چارچوب تدبیرانه برای شواهد علمی داریم که بر این اساس ساخته شده باشد.اگر تولیدکنندگان بخواهند محصولاتشان را بفروشند بایدقبل از اینکه تکنولوژیهای رادیکالی مثل داروهای زیستی وارد بازار شوند نواوریشان را در معرض موشکافی مردم در خارج از این انجمن قرار دهند .

سعید کلانتری

منبع The New York Times

پيش‌بيني وزرات كشاورزي، جنگل‌داري و شيلات ژاپن در مورد پيامدهاي احتمالي گرم شدن زمين نشان مي‌دهد كه چنانچه ميزان دي اكسيدكربن در جو زمين دو برابر شود توليد محصول برنج به ميزان قابل توجهي كاهش مي‌يابد و بيشتر جنگل‌هاي ساحلي اين كشور نابود مي‌شود.

به گزارش خبرگزاري كيودو از توكيو، وزارت كشاورزي روي اقدامات پيشگيرانه مانند پرورش گونه‌هاي جديد برنج مقاوم در مقابل گرما يا بي‌آبي كار مي‌كند.

براساس پيش بيني اين وزراتخانه چنانچه سطح گاز دي اكسيد كربن در جو دو برابر شود برخي مناطق در غرب و مركز اين كشور حداكثر ‪ ۴۰‬درصد توليد برنج خود را از دست مي‌دهند. اما ميزان توليد برنج در برخي مناطق در شمال ژاپ‌ن افزايش خواهد يافت.

حدود ‪ ۹۰‬درصد مناطقي در شمال و مركز ژاپن كه شرايط آنها براي جنگل‌هاي ساحلي مناسب است تغيير خواهد كرد.

توليد ميوه نيز به ميزان قابل توجهي تحت تاثير گرم شدن زمين قرار خواهد گرفت.

مناطق مناسب براي پرورش درختان ميوه در شمال مراكز كنوني پرورش ميوه واقع خواهند شد و كيفيت محصولات در اين مناطق كاهش مي‌يابد.

اين وزارت‌خانه براي جبران خسارت كاهش توليد ميوه و سبزي روشهاي جديد كشت را كه در برابر تغييرات دما بهتر واكنش نشان مي‌دهند مورد بررسي قرار خواهد داد.

برخي محققان مي‌گويند ميزان انتشار گاز دي اكسيد كربن در پايان قرن كنوني ‪ ۱/۳‬تا ‪ ۳/۳‬برابر سطح كنوني خواهد بود كه اين امر ميانگين دماي كره زمين را ‪ ۶/۴‬درجه سانتي گراد افزايش خواهد داد.

منبع ایرنا 

موضوعات