بیولوژی و بیوتکنولوژی کشاورزی

رئيس موسسه بيوتكنولوژي كشور از دستيابي پژوهشگران اصفهان به دانش توليد ميني تيوبر( ريز غده سالم عاري از ويروس) سيب زميني خبر داد.

دكتر" خيام نكويي" روز چهارشنبه گفت:در اسفندماه سال‪ ۸۱‬با همكاري وزارت كشاورزي و معاونت زراعت اين وزارتخانه و موسسه تحقيقات بيوتكنولوژي برنامه‌اي به منظور تحقيق و توليد سالانه‪ ۴/۵‬ميليون عدد ميني تيوبر كه حلقه اول خودكفايي توليد بذر سيب زميني است، تدوين شد.

وي افزود: در اين برنامه قرار شد ‪ ۳/۵‬ميليون ميني تيوبر توسط بخش خصوصي و ‪ ۱/۵‬ميليون آن با همكاري بخش دولتي توليد شود.

نكويي با اشاره به توانايي پژوهشگران اصفهاني اضافه كرد: در اين برنامه سهم استان اصفهان‪ ۲۰‬درصد از اين ميزان بود كه اكنون به‌اهتمام كارشناسان و حمايت مقامات استان، بخش خصوصي اصفهان‪ ۱۰‬درصد بيش از تعهد خود توليد كرده است.

به گزارش روابط عمومي استانداري اصفهان، استاندار اصفهان نيز در آيين تجليل از پژوهشگران موسسه بيوتكنولوژي كشاورزي‌منطقه مركزي كشور با اشاره به نقش پيشرفت‌هاي علمي در اقتدار كشور گفت: بدون ترديد اقتدار علمي قدرت نظامي را تحت تاثير قرار مي‌دهد.

"سيد مرتضي بختياري" افزود : سه ويژگي توليد و خودكفايي در اين عرصه و توان صادرات ميني تيوبر و ركورد شكني در توليد هسته اوليه سيب زميني از نشانه‌هاي ديگر اقتدار و استعداد منحصر به فرد ايراني است.

به گزارش ايرنا، توليد ميني تيوبر سيب زميني با هدف قطع وابستگي كشور به خارج درزمينه بذر سيب زميني،جلوگيري از خروج سالانه حداقل يك ميليون و ‪۲۰۰‬ هزار دلار ارز و ممانعت از ورود احتمالي آفات و بيماريهاي گياهي به كشور صورت گرفته است.

منبع ایرنا

هندوستان به عنوان بزرگترين كشور دموكراتيك دنيا وابستگي زيادي به كشاورزي دارد كه تقريبا يك چهارم توليد ناخالص داخلي و معاش دوسوم مردم اين كشور را تامين مي كند. هندوستان كشوري است با كشاورزان خرده پا و فقير كه بيشتر آنها قادر نيستند درآمد كافي براي تامين نيازهاي اساسي خود داشته باشند.

بر اساس گزارش آخرين سرشماري ملي نمونه اي در سال 2003 ميلادي  4/80 ميليون خانوار روستايي در هندوستان وجود دارد و 4/60 درصد خانوارهاي روستايي به كار كشاورزي اشتغال دارند. شصت درصد خانوارهاي روستايي مالك كمتر از يك هكتار زمين و تنها 4 درصد آنها داراي بيش از 4 هكتار هستند. تنها 5 ميليون خانوار كشاورز در هندوستان (5 درصد از 90 ميليون) داراي درآمدي بيش از هزينه هاي خود هستند. ميانگين درآمد خانوارهاي روستايي در هندوستان (بر اساس هر دلار برابر با 45 روپيه) 46 دلار در ماه و ميانگين هزينه هاي آنها 62 دلار بود. بنابراين از 90 ميليون خانوار روستايي در هندوستان 85 دصد آنها كه نمايانگر حدود 95 درصد كل كشاورزان هستند كشاورزان فقير و كوچكي هستند كه نمي توانند از زمين خود درآمد كافي براي تامين هزينه هاي خود داشته باشند. در گذشته بخش اعظمي از 5 ميليون كشاورز پنبه كار نيز جزو اين دسته بودند.

هندوستان بالاترين سطح زير كشت پنبه جهان را دارد: 9 ميليون هكتار كه توسط 5 تا 5/5 ميليون پنبه كار كشت مي شود. با وجود اينكه هندوستان 25 درصد سطح زير كشت پنبه جهان را در اختيار دارد اما در گذشته تنها 12 درصد توليد جهاني را به خود اختصاص مي‌داد زيرا عملكرد پنبه هندوستان از جمله پائين ترين عملكردها در جهان بود. پنبه تراريخته بي تي كه به بسياري از آفات مهم پنبه مقاوم است براي اولين مرتبه به صورت هيبريد در سال 2002 در هندوستان به كار گرفته شد.

هندوستان در سال 2002 براي اولين بار 50000 هكتار از اراضي خود را با مجوز رسمي به كشت پنبه تراريخته اختصاص داد و در سال بعد آن را به دوبرابر يعني صد هزار هكتار افزايش داد. سطح زير كشت پنبه تراريخته بي تي بار ديگر در سال 2004 به چهار برابر افزايش پيدا كرد و به بيش از نيم ميليون هكتار رسيد. در سال 2005 سطح زير كشت اين محصول به 3/1 ميليون هكتار رسيد كه رشدي برابر با 160 درصد را نسبت به سال 2004 نشان مي داد. در سال 2006 ركورد جديدي در افزايش سطح زير كشت پنبه تراريخته اين كشور رخ داد و با سه برابر شدن سطح زير كشت اين محصول،  از 3/1 ميليون هكتار در سال 2005 به 8/3 ميليون هكتار در سال 2006 رسيد. اين افزايش سه برابري محصول، بيشترين افزايش ساليانه يك محصول تراريخته در سراسر جهان است. از 3/6 ميليون هكتار پنبه هيبريد در هندوستان در سال 2006 كه معادل 70 درصد تمام سطح زير كشت پنبه اين كشور است، 60 درصد يا 8/3 ميليون هكتار به پنبه تراريخته بي تي اختصاص داشت كه سهم تحسين برانگيزي را در مدت بسيار كوتاه 5 ساله را تشكيل مي دهد.

توزيع پنبه تراريخته بي تي در استان هاي اصلي توليد كننده پنبه در سال هاي 2004 تا 2006 نشان می‌دهد که استان هاي اصلي توليد كننده پنبه تراريخته در سال 2006 بر اساس سطح زير كشت عبارتند از: ماهاراشترا (84/1 ميليون هكتار معادل تقريبا نصف تمام پنبه تراريخته هندوستان در سال 2006) و به دنبال آن آندراپرادش (830 هزار هكتار يا 22 درصد)، گوجارات (470 هزار هكتار يا 12 درصد)، مادهياپرادش (310 هزار هكتار يا 8 درصد) و 215 هزار هكتار در منطقه شماي (6 درصد) و بقيه در كارناتاكا، تاميل نادو و ساير استان‌ها.

بیوتکنولوژی گیاهی برای شرکت های تحقیقاتی توجیه مالی ندارد.

شرکت مانسنتو Monsanto یک شرکت امریکایی فعال در زمینه بیوتکنولوژی کشاورزی و پزشکی است .مانسنتو برنامه بیوتکنولوژی کشاورزی اش را در اوایل دهه ۱۹۸۰ شروع کرد و سرانجام موفق شد اولین محصول مهندسی ژنتیکی شده اش  را در ۱۹۹۶ ارائه کند. این بدین معنی است که مانسنتو تقریبا ۱۵ سال زمان و میلیونها دلار را در علم ژنتیک سرمایه کرده قبل از انکه حتی کمترین برگشت سرمایه ای را شاهد باشد.و این جریانی است که تا  به امروز ادامه دارد. در سال ۲۰۰۶ مانسنتو ۷۲۵ میلیون دلار صرف تحقیقات و توسعه کرد در حالیکه سود خالص ان ۶۸۹ میلیون دلار بوده است.این مدل سرمایه گذاری مرسوم شده است. شرکت ها در طی چندین سال مقادیر زیادی هزینه کرده اند به امید دست یافتن به یک داروی خیلی موثر که درامد ناشی از ان هم هزینه های از دست رفته را پوشش داده و هم سود قابل توجهی برای انها در بر داشته باشد. این ممکن است یک سبک کسب و کار بادوام برای صنعت داروسازی با در نظر گرفتن بازار عظیم ان باشد(فقط در ۲۰۰۴ هزینه دارو در جهان ۵۵۰ میلیارد دلار بوده است) اما با توجه به سود ناخالص پایین صنعت دانه,  این سبک در مورد کار با دانه عاقلانه به نظر نمی رسد.

  در مقایسه کشاورزی با داروسازی میبینیم که هر داروی جدیدی باعث سلامت بیمار بشود صرف نظر از روش تاثیر دارو , می تواند میلیاردها دلار ارزش داشته باشد اما در کشاورزی یک ژن باید اثر بسیار سنگینی داشته باشد وگرنه هیج کس متوجه ان نخواهد شد.برای مثال شرکت فایزرPfizer شریک مانسنتو ۱۲.۹میلیارد دلار فقط از یک نوع دارو  (لیپیتور Lipitor) درامد داشته است که مقداری دو برابر درامد تمام بازار دانه های مهندسی ژنتیک است!!!

 سرمایه گذاری در بیوتکنولوژی کشاورزی با وعده  سود دهی در  محصولات غیر غذایی همراه بوده است.همانطور که دانیل چارلز Daniel Charles  در خدایان محصولات Lords of the Harvest  می گوید  کم هستند شرکت هایی که سرمایه گذاری سنگینشان روی بیوتکنولوژی کشاورزی را از راه فروش محصولات مهندسی ژنتیکی شده   برگشت  داده باشند.و این سخن در مورد تمام صنعت بیوتکنولوژی عمومیت دارد .این صنعت تقریبا در تمام تاریخ ۳۰ ساله اش سوداور نبوده است.در این دوره زمانی کسری خالص این صنعت ۴۰ میلیارد دلار بوده است در حالیکه سرمایه گذاران  ۱۰۰ میلیارد دلار سهام خریداری کرده اند.فقط در سال  ۲۰۰۵  صنعت جهانی بیوتکنولوژی ۴.۳ میلیارد دلار کسری داشته است.بیوتکنولوژی کشاورزی به سرعت در حال هدر دادن سرمایه است چرا که مقادیر هنگفتی پول برای مهندسی ژنتیک کردن کالایی ارزان (دانه) که ارزش افزوده قابل اغماضی نسبت به انواع سنتی ومعمول خود دارد هزینه کرده اند. 

کشاورزی صنعتی  با سود ناخالص پایین , هزینه بالای توسعه و زمان طولانی بازدهی است.کشاورزی  یک کسب و کار فوق العاده ای نیست و نخواهد بود چرا که سرمایه گذاری در تولید محصولی که میزان بازدهی  زمین کشاورزی را افزایش دهد باعث یک تناقض غیرقابل اجتناب می شود.:تقاضا برای غذا غیر قابل انعطاف است و بعید است با تغیر در میزان مصرف نوسانی در قیمت دیده شود. این معادله بیشتر برمیگردد به اشتهای ثابتfixed stomach .به این معنی که وقتی موجودی مواد غذایی افرایش پیدا می کند و قیمت ان کاهش می یابد لزوما باعث خرید بیشتر و مصرف بیشتر در مصرف کننده نمی شود

حاصل دهه ها نواوری در کشاورزی کاهش قیمت جهانی غذا بوده است بطوریکه تولید سریعتر ازتقاضا رشد کرده است.در ایالات متحده بین ۱۹۱۳ و ۱۹۹۶ قیمت واقعی غذا در سطح خورده فروشی ۳۵ درصد کاهش داشته است.

صنعت عمل اوری و پردازش غذا فوق العاده سود اور است اما این ارتباطی با کشاورزی ندارد.این صنعت بعنوان رابط کشاورز و مصرف کننده به سادگی از موقعیت بازاری خود بهره برداری می کند.ارزان می خرند گران می فروشند.اما ارزش دانه ها متاثر از ارزش ان غذایی است که می شوند.  کشاورزان مایل به هزینه ای زیاد  برای خرید دانه نیستند که انتظار داشته باشند از طریق فروش محصولات دوباره به انها برگردد. 

 این بحث درپست  تک قطبی شدن علم ژنتیک با تحقیق و توسعه دانه ها  ادامه می یابد.

سعید کلانتری

لافی یت غربی .ایندیانا West Lafayette Ind. april 12

گروهی از دانشمندان به رهبری پرفسور انگس مورفیAnges Murphy در دانشگاه ملی ایندیانا دو پروتئین گیاهی درگیر در انتقال هورمون رشد را شناسایی کرده اند که یافته های انها ممکن است منجر به گیاهان با خصوصیات ویژه شود.

این دو پروتئین بسته به محلشان در گیاه , با هم و بصورت سینرژیک عمل می کنند.این دو پروتئین حرکت اکسین auxin را کنترل می کنند. تنظیم ساختمان گیاه توسعه بافت و تعین زمان گل دهی از عملکرد های اکسین است.

پرفسور می گوید کشف مکانیسم این دو پروتئین کاربرد مستقیم در طراحی محصولات مناسب برای سوخت زیستی و تولید اتانل دارد. همچنین در تولید محصولات تزئینی با ویژگی های مطلوب مثل تولید گل بیشتر کاربرد دارد.

جزئیات این مطالعه در شماره مارس ژورنال سلول گیاهی journal Plant Cell امده است.

سعید کلانتری.

(How Food Became a Casualty of Biotechnologys Promise) از انستیتوی اکلند Oakland ملاحظه بفرمایید.

اولین محصول تغیر یافته ژنتیکی در در اواسط دهه ۱۹۹۰ برای  مصرف انسان پذیرفته شد .از ان زمان تاکنون ملیونها غذای تغیریافته ژنتیکی مصرانه تقاضای پیوستن به غذای مصرفی انسان را دارند که باعث بحث هایی در این زمینه شده است. طرفهای بحث معمولا به یکی از دو گروه زیر تعلق دارند:

۱-انهایی که بیوتکنولوژی کشاورزی را بعنوان راه حلی برای مشکل گرسنگی جهان و جبران کمبود منابع محیطی می دانند.

۲-انهایی که در مورد به خطر افتادن امنیت غذایی و تهدید محیط زیست توسط محصولات مهندسی ژنتیکی اخطار می دهند.

 هدف این مقاله ایجاد زمینه ای نو در مباحثه, و مخالفت با این ادعا که محصولات مهندسی شده ژنتیکی قادر به ایجاد زمینه ای برای تولید غذای بیشتر و تغذیه بیشتر انسانها هستند.

محصولات مهندسی شده ژنتیکی کار زیادی برای رشد و تغذیه مردم انجام نمی دهند! توسعه دهندگان این محصولات نگران مغذی کردن تغذیه انسانها نیستند! انها در پی کالایی کردن زندگی انسانها هستند.

این مقاله در پست بعدی با عنوان بیوتکنولوژی کشاورزی توجیه مالی ندارد.دنبال می شود.

سازمان کشاورزی فیلیپین بدنبال توسعه شبکه بیوتکنولوژی برای افزایش تولید و بیرون اوردن کشاورزان از فقر است.

خانم جازی لاین جاولوزا Josyline Javelosa دبیر سیاست و برنامه سازمان کشاورزی فیلیپین میگوید.برنامه ما افزایش حداکثری فوائد نواوری های کشاورزی با تمرکز بر ۱۰ استان فقیر است.وی گفت بیوتکنولوژی فاکتور مهمی در افزایش درامد کشاورزان از طریق ترویج وسیع تر محصولات توسعه یافته توسط مهندسی ژنتیک , کشت بافت و اصلاح نژادی است. وی اضافه کرد این روشها در تولید محصولات بیشتر, بامزه بهتر و ارزش غذایی بیشتر موثر است همچنین درامد بیشتری هم برای تولید کننده به همراه دارد.

خانم جاولوزا در پیامش در اولین همایش ملی شبکه سازمانی و اطلاعاتی بیوتکنولوژی BIO Net ابراز خوشحالی کرد که بخش کشاورزی نسبت به نقش مهمش در توسعه ملی هوشیار شده است .

وی همچنین گفت :اتحاد تولید کنندگان , دانشگاهیان, جامعه علمی, بخش خصوصی و دولت تمایل مشترکمان را جهت توسعه و ترقی بیوتکنولوژی به ثمر خواهد نشاند.

او تلاشهای اعضای BIO Net را برای توسعه شبکه فعلی و ترویج کشت محصولات بیوتکنولوژی کشاورزی در بسیاری از زمینهای کشاورزی فیلیپین ستایش کرد و گفت همزمان با کار علمی باید کشاورزان بیشتری را جهت بهره بردن از بیوتکنولوژی سازماندهی کرده و تولید کنندگان بیشتری را به پذیرفتن مشروعیت, عملی بودن و ضرورت بیوتکنولوژی تشویق کرد.

او اشاره کرد که ترس کشاورزان و سازمانهای غیر دولتی از بیوتکنولوژی ریخته است و انها متقاعد شده اند که بیوتکنولوژی در راستای منافع انهاست.

خانم جاولوزا در پایان گفتند که در جهان به سرعت در حال تغییر ما مجبوریم خودمان را به منابعی که برای رقابت و سبقت در بخش کشاورزی و صنعت نیاز است مسلح کنیم.

سعید کلانتری

فشار بر موجودی ذرت بعلت اوج گرفتن تولید اتانل باعث افزایش قیمت مواد غذایی شده است.سال گدشته مکزیکی ها برای اعتراض به افزایش قیمت نان ذرت مکزیکی به خیابانها ریختند.در امریکا همزمان با بالارفتن قیمت خوراک حیوانات قیمت مرغ و گوشت نیز بالا رفته است.

و در این اوضاع بیوتکنولوژی وارد می شود.

دانشمندان جهت استخراج اتانل از منابع غیر ذرتی درحال انجام کارهای مهندسی ژنتیکی روی میکروارگانیسم های دستگاه ادراری انسان , قارچ روسی و میکروارگانیسم های مسئول تولید مشروب مکزیکی هستند.

نیاز به به انرژی جایگزین بسیار پیچیده تر از صرفا یافتن جایگزینی برای نفت است . دانشمندان و تعداد زیادی شرکت های بیوتکنولوژیک درتلاش برای حذف ذرت از معادله اتانل هستند.به گفته یک کارشناس , پتانسیل رشد عظیمی وجود دارد اما ما باید عاقلتر از ان باشیم که که کارخانه تولید اتانل ذرتی جدیدی احداث کنیم.در امریکا در حال حاضر ۱۱۴ کارخانه تولید اتانل فعال و بیش از ۸۰ کارخانه در حال ساخت است.بیش از ۵ میلیارد گالن اتانل سال گذشته تولید شده است یعنی ۲۵ درصد بیش از سال قبلش , و تقریبا تمام ان از دانه ذرت خوراکی تولید شده است. این خبر خوبی برای کشاورزان است اما مصرف کنندگان از قیمت بالای ذرت که نسبت به دو سال پیش دو برابر شده است رنج می برند .و با کشت بی سابقه ذرت اغلب بجای دیگر محصولات , قیمت انها نیز به زودی بالا خواهد رفت .

ذرت یک کالای اساسی در تغذیه امریکاست که در همه چیز از نوشیدنیهای غیر الکلی گرفته تا شربت سینه یافت می شود.همچنین کالای اساسی در سراسر امریکای لاتین است که ساکنان ان از بالا رفتن قیمت ذرت اسیب خواهند دید.

حامیان روش های تولید جایگزین استدلال می کنند که بزودی تغیر تکنولوژیکی نیاز است قبل از انکه کارخانه های تولید اتانل ذرتی به حدی رشد کنند که بقیه روشهای تولید اتانل را از بازار خارج کنند.و به همین دلیل مهندسان در رقابت برای تولید اتانل از منابع غیر ذرتی به دنبال میکروارگانیسم هایی با قابلیت تولید اتانل از منابع غیر ذرتی بوده و روده موریانه , دستگاه ادراری انسان و شیره درخت خرما را جستجو می کنند.

برای مثال شرکت دو پانتDuPont Co. با اختصاص ۱۹ میلیون دلار از خودش و همین میزان کمک سازمان انرژی امریکا جهت تحقیقات , امیدوار است که در سال ۲۰۱۰ کارخانه نمونه ازمایشی تواید اتانل از ضایعات غیر خوراکی ذرت را راه اندازی کند.

محققان بر این باورند که با کار مهندسی ژنتیک روی میکروارگانیسم هایی مثل باکتری و قارچ انها را مستعد کنند جهت تولید و ترشح انزیمهایی که بتواند هر ماده قابل تصوری را برای تولید اتانل تجزیه کند .

در فوریه امسال سازمان انرژی امریکا برای اجتناب از مشکل ذرت ۳۸۵ میلیون دلار جهت کمک به ۶ پروژه تولید اتانل از سلولز کمک کرد.

شکستن سلولز به قند برای تبدیل کاه به اتانل ۵۰ سال است که مطالعه می شود اما موانع تکنولوژیک و اقتصادی - بخصوص هزینه تولید میکروارگانیسم خارجی مهندسی شده برای تولید انزیم - بقدری ترسناک بوده که بیشتر تولید کننگان اتانل بجای ان به تولید اتانل از ذرت با تکیه بر کمک مالی دولت روی اوردند.

اما این شرایط تغیر می کند.هزینه انزیم از ۵ دلار برای هر گالن به ۲۰ سنت کاهش پیدا کرده است .به نظر کارشناسان وقتی که هزینه انزیم به کمتر از ۱۰ سنت برای هر گالن برسد تولید اتانل سلولزی توجیه مالی خواهد داشت.

تعداد رو به رشدی از شرکت های بیو تکنولوژی در حال سرمایه گذاری روی اتانل سلولزی هستند که در مطالب بعدی به انها اشاره خواهد شد.

سعید کلانتری.